‘Ik heb mijn eigen vorm gevonden’

Interview met Alex Klaasen

Na de hitshows Showponies 1 en 2, dompelt Alex Klaasen zich met zijn nieuwste voorstelling Snowponies onder in het kerstthema. Een welkome afwisseling na lang stilzitten in de lockdown. 'Het leven was te saai geworden om inspiratie op te doen.'

Kerstsketches in Alex Klaasen-stijl, wat moeten we ons daar bij voorstellen? Nou, zo somt hij op aan zijn keukentafel in hartje Amsterdam: denk aan demonstrerende kerstelven die niet langer onderdrukt willen worden door de kerstman; een soort Elf Lives Matter. Er is een soap die zich afspeelt in de kerststal: wie heeft Maria zwanger gemaakt? Je ziet het morgen in Holy Nights. Er is ook een verboden liefde tussen de os en de ezel. En dan hebben we nog Nieuwjaarsduik de musical, een parodie op Soldaat van Oranje.

Dat kerstthema lijkt een zeer dankbare inspiratiebron, maar is ook gevaarlijk, ondervindt Klaasen. “Alles met kerst is natuurlijk al gedaan. Ik had bijvoorbeeld een scène bedacht met als titel Homo alone, over een gay jongetje dat alleen thuis was. Maar na wat googlen kwam ik erachter dat zoiets al gedaan is. Er zijn al duizend rendiersketches gemaakt, duizend sketches met een kerstman. Dat was met Showponies wel anders: toen ik een operanummer maakte over Grindr, wist ik vrij zeker dat niemand dat ooit had gedaan.”

In het universum van Alex Klaasen zijn operanummers over homodatingapp Grindr de normaalste zaak van de wereld. Sinds hij in 2018 met de eerste Showponies: de Alex Klaasen revue op de planken stond, heeft Alex Klaasen zijn definitieve theatervorm gevonden. Een revue met een ensemble dat sketches, liedjes, musicalinvloeden en parodieën op het toneel brengt - met homoseksualiteit en diversiteit als overkoepelend thema. De pers waardeerde de voorstelling unaniem met vijf sterren en de zalen zaten vol, net als bij opvolger Showponies 2. Door corona kon die voorstellingstournee echter niet worden afgemaakt. Op een enkel klein optreden na in de zomer, zat Alex Klaasen de hele lockdowntijd thuis.

Hoe kijk jij terug op die periode?
“Ik ben door verschillende fasen gegaan. In het begin vond ik het, als ik eerlijk ben, vooral heel lekker. We waren druk geweest met Showponies 2 en achteraf bezien zat ik tegen licht overspannen zijn aan. Dus toen er niks meer hoefde, daalde er een welkom soort rust neer. Maar op een gegeven moment was ik uitgerust en bleek dat coronagedoe allemaal veel langer te duren dan gedacht. Toen werd het zwaarder.”

Wat was er zwaar aan?
“Ik zat letterlijk elke avond op de bank in mijn eentje dezelfde tvprogramma’s te kijken. Daar word je niet zo happy van. Ik woon alleen, mocht niet meer dan één iemand zien en dan was er ook nog die avondklok. Ik realiseerde me: om dingen te maken, heb ik afwisseling nodig in mijn leven. Ik wilde in de lockdown drie scripts schrijven: voor een film, een musical en voor Snowponies. Maar het leven was te saai geworden om inspiratie op te doen.”

Heb je nog meer inzichten over jezelf opgedaan?
“Ik ben er achter gekomen dat ik, als ik lang alleen thuis zit, gewoon knetter depressief word. Dat moet ik niet doen. Dus heb ik me voorgenomen om het leven meer te leven. Vaker vrienden zien, meer leuke dingen ondernemen. Als dit allemaal voorbij is, moet ik enorm gaan feesten en uit eten.”

Deed je dat daarvoor niet?
“Nou, wel, maar...” Korte stilte. “Weet je, ik kan het gewoon nog niet zeggen. Die lockdown is zo’n lange periode geweest waarin ik door zoveel fasen ben gegaan, ik weet niet wat ik precies wanneer heb gevoeld. Ik zou bijvoorbeeld niet weten wat ik de hele maand september heb gedaan. Ik kan me níets uit die maand herinneren. Oktober, november? Geen idee! Ik hoop dat we over een tijdje denken: 'Oh ja, dat coronajaar. Eigenlijk was het ook snel voorbij'.”

Nou goed, hij heeft het overleefd, zo verzucht hij ironisch. En gelukkig voor zijn gemoedstoestand is Alex Klaasen weer vol in bedrijf: van het monteren van de tv-registratie van Showponies 2 tot de voorbereiding van Snowponies, dat vanaf november te zien zal zijn. Om in de zomer hele dagen bezig te zijn met kerst, wordt ‘steeds idioter’, geeft hij zelf toe. “Morgen praat ik met de decorontwerper een hele dag over sneeuwpoppen, sneeuwmachines en uitgezaagde kerstbomen. Dat is vreemd, met 30 graden, maar ook best grappig.”

Klaasen had het idee iets te maken in de Engelse traditie van de pantomime: een vermakelijke theatershow waar je met de kerst[1]dagen met de hele familie naar toe gaat. Daarnaast leek het hem interessant om aan de hand van kerst te praten over veranderende tradities, over wie die tradities bepaalt en waarom. “Dat klinkt heel zwaar, maar dat heb ik natuurlijk in een leuke, herkenbare en grappige vorm gegoten.”

Laten we dat even benadrukken: het wordt grappig.
Zet theaterstem op: “Het wordt om te lachen, mensen. Je gaat gíerend van de lach weer naar buiten!”

Dit is nu de derde voorstelling in de Showponies-reeks. Hoe kijk jij zelf naar die serie?
“Het is een hoogtepunt in mijn carrière, ja, zo voel ik dat. Het is het persoonlijkste dat ik ooit heb gemaakt, het kwetsbaarste, en ook het meest succesvolle – dat heeft een enorme impact gehad. Voor Showponies kreeg ik vaak te horen: waar hoor je nou thuis? Hoor je bij musical, cabaret, bij het RO-theater, bij televisie? Ik had, bij wijze van spreken, zoveel huurhuizen op mijn naam staan dat mensen niet wisten waar ik nu echt woonde. Op straat werd ik regelmatig nageroepen: ‘Hee, jij bent een bekende Nederlander toch?’ En dan reageerde ik: ‘O ja, hoe heet ik dan?’ Dan vielen ze stil. Dat is door Showponies veranderd. Daar ben ik als het ware Alex Klaasen als één compleet persoon geworden.”

Je zei dat Showponies een enorme impact heeft gehad; wat bedoel je daarmee?
“Dat ik mijn eigen vorm heb gevonden in het theater. En dat ik daar dus heel persoonlijk in durf te zijn. Ik heb veel mails gekregen van jongens die na de voorstelling uit de kast zijn gekomen. Een jonge jongen schreef me dat hij zag dat zijn ouders, opa en oma tijdens de voorstelling moesten lachen om alle homograppen en toen dacht: dan kan ik ook wel. Dat had ik nóóit van te voren kunnen bedenken. Het is leuk om mensen te laten lachen, maar dat ik zoiets wezenlijks teweeg kan brengen, is heel bijzonder.”

Als je zo’n mail krijgt, wat denk je dan?
“Het ontroert me, omdat ik ooit zelf die jongen ben geweest. Het ontroert me dat mijn persoonlijk verhaal blijkbaar iets universeels in zich heeft dat mensen aanzet tot een gesprek. Dat je een plek kunt creëren die een coming-out makkelijker maakt. Ik vind het soms nog moeilijk te geloven, maar dat is wel waanzinnig.” Kan Snowponies dezelfde impact hebben als Showponies? “Dat weet ik niet. Ik denk dat Snowponies vooral een holiday show is met meer entertainment dan engagement. Het gaat iets minder over homoseksualiteit, al zal dat thema er bij mij altijd in blijven zitten – omdat ik het belangrijk vind dat je in deze tijden van wokeness en activisme het onderwerp luchtig en met humor blijft aansnijden.”

En word je op straat inmiddels herkend als Alex Klaasen?
“Nee, nog steeds niet.” Harde lach.

Meer mooie theaterverhalen als deze vind je in het 'DeLaMagazine'. Dit jubileummagazine van DeLaMar is gratis aan te vragen, als cadeautje voor theaterliefhebbers in heel Nederland.

vraag het magazine aan

Ik Kijk Uit Naar Campagne

Naar welke voorstelling kijk jij uit?

We hebben een gloednieuwe quiz opgezet, waarin cabaretier Howard Komproe uitzoekt welke voorstelling het beste bij jou past. Aan het einde van de quiz kun je kaarten voor deze voorstelling boeken en mag je op de foto met de bijbehorende poster. Zo kun jij aan al je vrienden en familieleden laten weten waar jij naar uitkijkt!

Inschrijven nieuwsbrief

Dankzij onze nieuwsbrief ben jij twee keer per maand als eerste op de hoogte van nieuwe voorstellingen, exclusieve video’s en mooie kortingsacties. Schrijf je snel in!
Onze bezoekers beoordelen ons met een
/5